musta na?

kumusta ka na?
magulo pa din... para ngang mas gumulo pero mas sumaya

magulo pero masaya...

magulo nga ba?
minsan mahilig tayong lumikha nga mundong magulo

isang mundong nilikha lamang natin

ngayon magulo pa ba?

hindi pa rin ba tahimik?
sisigaw ako kapag hindi mo rinig

dahil kapag narinig mo
lalong gugulo
pero gagaan ang loob ko

pero wag nalang...

bakit di ka pa natutulog?
umaga na naman
at pagkatapos magrereklamo ka sa pag-iksi
ng panahon ng pahinga mo

nagpahinga ka ba?
hindi ba't patuloy kang nag-isip
hindi ka rin naman nagpahinga

pero iba pa ring ung sinabi mong
panahon ng pahinga mo hindi ba?

hindi ba't nakakapahinga ka kahit maraming ginagawa
maraming problema?

pero hindi ka pa rin nagpahinga
at magrereklamo ka pa rin
sa simula ng trabaho mong
sa paningin mo ay mahirap
at nakakapagod

nakakpagod nga ba?
nakakapagod ba ang isang bagay na hindi naman gaanong nilalaanan ng pag-iisip
at nang matinding pagninilay?

hindi ba't nakakaubos lamang ng oras ang trabaho mo?
hindi ba't dapat ang oras ang napapagod at hindi ikaw?

walang karapatang sabihin yan, dahil hindi ikaw ang nasa katayuan ko

hindi nga ba?

kumusta ka na?
sana nakapahinga ka na

sabihin mo sakin kapag OK ka na
tsaka tayo mag-usap

teka lang, bakit mo ko iiwanan?

                            

mga nahalungkat na tula

suicidals made to die
angels have wings to fly
evil, does it cry?
blood flows..goodbye
lovers made to kiss
a vow, one suddenly miss
regret was there the least
confused with ruined wrist
she pleads for his heart
he stood miles apart
hands tied in art
crashes to the start
she flies so high today
he runs to block her way
stuck, powerless to sway
he grabs with manners astray
she gave up dreams
he listed her with grieves
she was wasn't made for tears
he was always there for her fears
she froze alone bleeding
he longs for her loving
to late for his bidding
she was gone, life's missing

"goodbye my love so blue
would you forgive me before life's due?
im ending with a saying, i made for you
Death for lovers and suicidals are done when one finds a love so true and my love it is my only you"

-------------------------------------------------------------------

living with eyes slowly closing
hands lean like the monument
colors of the sky so depressing
illuminated by her dark lament
growing with limited information
mind with too much space
a girl reaching for a dislocation
running, running within this dead end maze

--------------------------------------------------------------------

THE LONG SLEEVES

The night I pulled my sleeves long
and put myself to tears
just to get my eyes closed for a while
was never intended.
 

It was the discovery of the tablets
that never can kill.
It was the invention of his red ink
that fills the sketches
on our own dress.
 

The night filled my neck with stains
made by the strings that used to echo
as I listen to the mellow tune
of his lament.

 

 

 

My wish was never a hope in a prayer.
It was the red house,
with its red car,
and its pale master
that suffocates my burning arm.

The night I pulled my eyes shut,
was never disturbed.
It was medicated to spoil itself

And the night I pulled my sleeves long
was the night I knew
that I fell to a dream
that was never perfect.
It was normal,
but unforgiving

It was the price of the sadist life
that had just begun. ♥♥♥

--------------------------------------------------------------------------------------------

sitting in this abandoned corner
i think of nothing but you
now, is it forever?
i'm stranded in this blue
nothing's i held today
tomorrow can i feel you?
as this life fades away
one last time let me hear you
sing our song of rebellion
sing the song of truth
hear my dying nation
let me bleed the youth

counter lullaby [nung 4thyr. HS pa po ito]

I always write poems for suicidals, never knowing that I will find myself in my own letters. I’ve always been the tough one in everything, never knowing that I will find myself lying in a corner, drowning in my own tears and blood lets of red rain.

 As my silhouette roam around these halls, many said that I’ve always lived in fantasy. The truth was the opposite. My shadow is only a façade of who I really am for I was drowned even in my own eyes and no one can reach me even him.

 Late afternoon, one night, near sunset, I tried to end whisper of voices in my head. I was so confused. I never thought that it’ll be over. Then, he held me close and put me to sleep. As I close my eyes and loose my sanity, my paradise started to bring light and in reality it will never be.

 The clock rang early morn. I was alone again. I started to think. I started to cry then I understand that life is never made perfect. If this is my path then I shall take it. No matter what will happen, I will never again lose faith in that

Man.

 From this, I learned without books, the meaning of love and the meaning of myself. I learned that dreams are only dreams. They aren’t real. Poems are only poems. They are words to inspire and to satisfy. And suicidals are suicidals made to lose life but I stand for them, knowing the insides of one. But now, I learned a lot.

 Though yesterday he left me and tomorrow he’ll be gone, I’ve realized that death is never an answer for any problem. For today, he holds me tight and though I can’t breathe I won’t ever let go. For I learned that death is made for those who has no heart at all because it is given away to the one she loved most.

 Through this I say that I fear no death for I’ve found what I’ve lived for and this is what I call my “counter lullaby”.

wala plang word na suicidals hehehehe

insomia


pasensya na kung walang kwenta ang aking mga isusulat
hinahangin lng ang utak ko ngaun

ang tgal ko nang hindi nagsulat
at alam ko nagiging tanga na ako
lalong nagiging tanga...

nawawala lahat
unti-unti
isa-isa
wala akong maisip

gusto ko lang matulog
ngunit ayaw pagbigyan

kung kayo'y mahimbing sa pagtulog
ang mga mata ko'y mulat
unti unting kinakain ng kadiliman ang
katiting na liwanag na natitira sa
utak ko

at ngaun
lalo itong lumilipad
palayo
nang palayo

pero gusto ko pa ring sumulat
gusto ko pa rin
ngunit ayaw pagbigyan

ayw pagbigyan
ako ay malaya

malaya kong nagagawa ang mga naisin
malaya kong sirain ang sarili
malaya ko rin itong palaguin

hihithit ng yosi
at titingin sa salamin
malimutan ko na ata kung paano

tititigan ang usok
at oo
tulad mo din ang laman ng isipan ko
usok sa hanging walang patutunguhan

sabay lang sa iyong pag-agos

kung pipigilan ko ang paghinga
mananatili ang usok
mananatili

ngunit kung ito'y ibubuga
sigurado na ang paglaho

pero ayoko pang mamatay
pero ninais ko din minsan

pero...

wala na naman akong masabi

at biglang meron pa din naman
khit papaano

natutulala sa liwanag ng monitor
...
liwanag!
ikaw ang liwanag ko ngaung gabi
wag mo akong iiwan ha?

natatakot akong mag-isa
madilim sa ibaba
maya maya nalang ako pupunta doon

samahan mo muna ako...

ang liwanag ko...
indi ikaw ang liwanag ko...

maliwanag pa din ba?

madilim sa ibaba...

at khit sa dilim na iyon
ipikit ko man ang mga mata'y
balewala...

aandar pa din ang utak kong
puno ng usok
WAG HIHINGA!
hihinga ako
kelangan ko din
ang magpahinga...

gusto ko din managinip
parang pangarap na lamang nagun ang managinip

dahil puro bangungot ang inaabot ko
sa twing hindi hihinga
nang mahaba mahabang oras

nakakatamad
wala ang liwanag ko

nakaktamad
ang mga ayaw na
walang kwenta
dahil sa kababawan ko

dhil sa utak kong puno ng usok

KATANGAHAN!!!
sana lumayo ka na sakin

at pang-unawa...
bkit mo ako iniwan?
kelan ka babalik?
hindi ko pede ipilit ang ayaw

pero pag kailangan
pero pano pag ayaw?

pero...

inspire me

inspire me

hear me

oh,tell me

would you

lie with me?

leave it

live with me

and this heart<3

it beats for you

only

would you tell her

she's lovely

up until the day

she dies?

would you tell her

you're badly in need

of her LOVE

up until she forgets

the mem'ries?

see me

feel me

fly away

with me

would you tell me

i'm lovely

up until the day

i die?

would you tell me

you're badly in need

of my LOVE

up until i forget

i am never permanent

never

but i am permanently yours

i am permanently yours

would you tell me

you LOVE me

for always

permanently

infinitely

clear

and true?

mga mabilisang compo

wala pang pang record nakay momond pa hehehe>.<


1st SONG:
im sinking into ur habit
evaporating from mine
am i becoming something
that you had wished for all your life
TONIGHT
THE STARS SHINE BRIGHTLY
WILL THERE BE NO RAIN TO FALL?
THEN TELL ME WHAT IS THIS IM FELLING
TELL ME IS IT YOU (IM FALLING FOR)
im floating in mid air
youre emptying my head
filling my heart in
Oh there's something wrong
TONIGHT
THE STARS SHINE BRIGHTLY
WILL THERE BE NO RAIN TO FALL?
THEN TELL ME WHAT IS THIS IM FELLING
TELL ME IS IT YOU (IM FALLING FOR)
stop this
and please
hold my hand
i'll close my eyes
embrace me tighter
TONIGHT
THE STARS SHINE BRIGHTLY
TONIGHT I WILL BE YOURS
TONIGHT WE'LL BE KISSING
(WOULD YOU)
LOVE ME STILL WHEN
TOMORROW FALLS
im sinking into ur habit
evaporating from mine


2ND SONG:
we're giving gifts smiling
but crying inside
i must say
youre too inlove for this
open up my eyes
i'll never have it my way
tv said the musics over
time to play my own
words from here to you
listen to me now
YOU WILL ALWAYS BE HERE
AND THE CONTRACT SAID IT RIGHT
THAT YOU WILL ALWAYS BE HERE
INSIDE THIS HEART
you're giving space smiling
but crying inside
we must say
im too selfish for this
open up your eyes
im gonna get it my way
tv said the musics over
time to play my own
words from here to you
listen to me now
YOU WILL ALWAYS BE HERE
AND THE CONTRACT SAID IT RIGHT
THAT YOU WILL ALWAYS BE HERE
INSIDE THIS HEART of mine <3

LOU currently working on this song

iipunin ang bawat sandaling ika'y kasama

alam kong mamaya tayo'y maghihiwalay na

habang buhay ko, na lamang panaginip

ang natapos na sandali

mamaya'y babalik na sa dati

ang ika'y malayo sa aking pagtitig

sa mundong ika'y isang panaginip

na lamang mayayakap muli

PAGKAKATAONG MINSA'Y NAKASAMA

AT DI MAN TUMIGIL ANG ORAS

PATULOY PA RING IKA'Y MAMAHALIN

HANGGAN SA MATAPOS NA...ANG SAKIT

walang magbabago

patuloy pa ring ika'y hihintayin

ang sandaling

atin...

PAGKAKATAONG MINSA'Y NAKASAMA

AT DI MAN TUMIGIL ANG ORAS

PATULOY PA RING IKA'Y MAMAHALIN

HANGGAN SA MATAPOS NA...ANG SAKIT

ang sandaling atin

hihintayin

ang sandaling atin

iipunin ang bawat sandali

patuloy pa ring ika'y

hihintayin

patuloy pa ring ika'y HIHINTAYIN

ano ba kc tlga.. ANG GULO @_@

paanong iimik
ang labing nakahalik
paanong makakakita
ang patuloy na pumipikit
paanong makakaramdam
ang katawang mga bisig nya'y nakabalot
at paanong mamahalin
paanong magmamahal
at mamahalin nga kaya
ang pagkakataong
kay raming maidudulot...

at sabihin mo nga saakin
tutulungan mo ba akong pumili?
at sasabihin mo kaya sa akin ang
tamang desisyon?
kung palaging ang sasabhin mo na lamang
ay nasa akin na iyon...

at kung palaging ang sasabhin mo na lamang
anu ba sa tingin ko ang tama?
at doon nalang ako...


hayyssss


silly me

knock me out just after waking up.. don't let me think...just let me feel...then i'll close my eyes.. fall back and take all that's yours and do remember to take what's mine...and then we'll sleep and we will forget what we have here today...because it's not right anymore...so knock me out just after waking up or don't let me at all...don't let me...break...what i have and should have held on before...LOVE

tell me,
will ALL tell LOVE?
will LOVE save ALL?
is it ALL the LOVE
when ALL LOVE fails to FALL... ?

mga paalala

matagal na ding indi sumulat..umakda ba, kumbaga...

nananatiling walang laman ang isipan
ngunit sinusubukang may maihayag

naalala ang nasabi ng kaibigan...
kung sya'y magalang sa bawat salita
ako nama'y nagpipilit na maging tama
nagmamakawalang  pag-intindi sa iba

ako'y nabuhay nang ganito
simula ng tumapak sa kinalalagyan ngayon

ang mabuhay pala'y ang lumaban
at kung minsa'y papatay
at kung minsa'y bubuhay...

may kausap sa kabilang linya't
patuloy ang walang tigil na pag-akda...

ang kung patigasan lang din ng ihaharap
at ng pakiramdaman sa inyo
patawarin na lamang
sa walang pagkabahala

ako'y ito na ngayon
marahil nga'y nag-iba..
ngunit ang pagbabago ko ba'y
ikinabuti,
o ikinasama??

ang mahal ko'y nasa kabilang linya...
saglit munang iwanan para sa minsan kong bisyo
ang umakda ng walang pasubali
ang isigaw ang damdamin sa loob ng bawat letrang
sana nga'y nababasa,
nadidinig,
at nadadama

ang paalala ng isang kaibigan
ang mga salitang kay lalim
tila indi maabot
ngunit nakamamatay ang ipinadarama

ang paalala ng dating bisyong
patuloy pa din sumisilip
sa kabila ng orasang indi na ata nawalan ng gawain,
ng orasang tinamad sa pag tik tak

gising, gumising...
ngayo'y nanghahagilab
nasaan na ang inspirasyon
para masabi ang saloobin
para ilahad ang mga ideyang
sa aking kutob ay nakaeengganyo
sa panalangi't panaginip ko

saglit na ngiti
bumugtong hininga't
sa wakas muli'y nakasulat

salamat sa mga paalala

at patawad, patawarin nawa
ang isang batang nangungulit
sa INYO
ang isang babaeng nagmahal, nagmamahal
at magmamahal
ang isang taong sana nga'y nabuo

kahit sa saglit na paalala lamang
ng pag-akda

muling manumbalik
ang dating gawi, bisyo, dahilan ng paglaya't paglipad

at ngayon nga'y lumilipad
sa kawalan ng mga kaisipan

patawad,patawad,patawarin

salamat,magpasalamat

mabuo,bumuo,nabuo

at ako'y ako nga

patuloy ang pagbabago't
walang pangungubli
sa mga kamaliang
ihahayag

mabuhay,nabuhay, sa buhay

ng pag-ibig ng isang tao,ng maraming tao at ng sarili

muli...

ako'y makasariling nagpapasalamat sa mga paalala...